De reis begon met een vlucht van Kathmandu naar Lhasa.

De reis begon met een vlucht van Kathmandu naar Lhasa. Onder ons lag een dik wolkendek, dus de Everest hebben we niet kunnen zien.
> In Lhasa maakten we kennis met het prachtige Tibetaans Boudhisme en de Tibetanen (o.a. bezoek aan het Potala, het paleis van de Dalai Lama). In Lhasa was het voor mij ook tijd om een fiets aan te schaffen om de tocht te doen. Met hulp van de gids kon ik een Mountainbike aanschaffen voor 2000 Yuan (zo'n 200 Euro). Deze was voorzien van verende vork en schijfremmen; een goede zaak dus !
> Dus, op 13/09 vertrokken we uit Lhasa, richting bergen. Lhasa ligt immers in een vlakte, maar toch al op 3550 m hoogte. De eerste dag was al een ware selectie: een rit van 115km en we stegen tot een dikke 4000m hoogte. De thee en koekjes kwamen er bij mij direct weer uit: hoogte, inspanning en zon zorgden hiervoor. Het avondeten lukte wel en na een goede nachtrust (wel in een tent waar het buiten 4 graden vroor), was ik terug klaar voor de 2e rit. Deze bracht ons naar een hoogte van net geen 5000m. Niet zo evident om daar te overnachten. Door wegenwerken aan de Zuid-route, moesten we immers de Noord-route nemen. Dit betekende een pas over van 5400m op de derde dag. Dit lukte vrij goed (heel traag gezien de weinige zuurstof die er is op die hoogte). Op de pas kregen we felicitaties van een groep Nederlanders per 4x4 (felicitaties, wuiven en foto's van ons maken, kwamen we trouwens de hele tocht tegen).
> De afdaling was gemakkelijker, maar enkele kilometers in de afdaling sloeg het noodlot toe: mijn achterrem was losgekomen. Er waren geen gepaste vijzen om hem terug vast te maken, dus improviseerden de chauffeurs en Sherpa's met wat ijzerdraad. Nog geen 3km verder loste deze constructie echter, sloeg de draad in de schijfrem en was deze helemaal geplooid. De fiets moest dus op de vrachtwagen verder :-( Gelukkig bij een ongeluk had nonkel Rik last van (hoogte)ziekte en kon ik enkele dagen verder met zijn fiets. Dit was een tweede pas verder, tot Xigatse (dag 6). Daar liet ik een V-brake plaatsen, een veel stabieler systeem dan de schijfrem. Vanuit Xigatse kon ik dan verder op mijn eigen fiets.
> Algemeen gezien was het trouwens een wondermooie tocht. Brede valleien (soms groen en met brede rivieren, soms woestijn-achtig droog) wisselden af met smalle valleien richting pas. De kampplaatsen waren, op enkele uitzonderingen na, steeds idylisch mooi gelegen. De Tibetanen (sommige van hen nog Nomaden) kwamen bijna steeds bij ons op bezoek. Meestal was dit om wat restjes te bedelen (zeker de kinderen), maar de ontmoetingen waren altijd leuk. Ook hun klederdracht en juwelen waren prachtig, ook al waren ze dikwijls zeer vuil. Ook de diepe rimpels in hun gezicht en rode kaken (waarschijnlijk een effect van de hoogte), waren prachtig om te zien.
> Terug naar de fietstocht nu. Een paar dagen na het verlaten van Xigatse, moesten we over de 2e hoogste pas (5200m). Op de top van deze pas, kwamen we een groep Belgische motor-rijders tegen, waaronder journalist Marc Helsen. Van hieruit was er al een prachtig zicht op de besneeuwde toppen van de Himalaya, maar om de Everest goed te zien, was het nog een dagje wachten. Tijdens de afdaling kreeg ik weer pech (wijzelf en onze fiets werden serieus dooreengerammeld op deze afdalingen). Ditmaal bleef mijn zadel beetje bij beetje zakken. Geen probleem, even de 4x4 tegehouden, een sleutel pakken en terug vastzetten... maar Henry draaide de vijs over. Met een stuk afgebroken vijs in de zadelbuis, was verderrijden dus onmogelijk (tenzij met toegeplooide knieen, maar dat deed ik dus niet). Die avond sliepen we gelukkig vlak bij een dorp, waar ik kon proberen mijn fiets te laten maken. Dit was een heel verhaal op zich !
> Het gemakkelijkste was het stukje vijs eruit boren, maar hun boortjes hielden niet meer in de boor. Toen ze toch beseften dat dit de beste oplossing was, lastten ze de boor dan maar in de machine. De boor bleek echter te bot, dus slepen ze die een beetje bij met een slijpschijf. Na even proberen, vonden ze dit toch geen goede manier en kwam de lasstaaf eraan te pas om de vijs weg te branden. Met een schaar en een tang, kregen ze de vijs er dan toch uit. Oef ! Nu nog een nieuze vijs erin en klaar is kees... 'Of ik een extra vijs had ?', neen natuurlijk. Dan zijn zij beginnen rommelen in hun berg oud ijzer en na een minuut of 5 kwam er toch een vijs, wat rondellen en een moer tevoorschijn die de klus kon klaren. Ik merkte dan trouwens een sticker op mijn fiets op 'This bike isn't intended for use in... off-road conditions.' !!!
> Ik kon 's anderendaags dus met de fiets richting Tingri, de slaapplaats het dichtste bij de Everest en met prachtig zicht daarop. Maar... tegen de middag was mijn zadel weer serieus aan het zakken. Ik heb dan zelf nog eens de vijs aangedraaid en nu hield ze stand. Het zicht op de Everest en de aangrenzende reuzen was werkelijk om stil van te worden ! 's Avonds zijn we met drie (Erik en Karl) de emotie dan ook gaan wegspoelen in het lokale cafe waar onze gids zat. Een leuke avond !
> Er stond nog een hoogtepunt op het programma: een dubbele pas van even boven de 5000m, met alweer zicht op het Himalaya massief en zicht op Tibets hoogste berg. Vanaf daar ging het stijl naar beneden richting Nepal. Ik kon er even mijn mountain-bike kunsten oefenen door een paar bochten af te snijden (leuk !) De nacht na deze pas kwamen we in felle wind en onder een wolkendek te kamperen (voor het eerst slechter weer sinds onze aankomst in Lhasa). Nog een nacht later sliepen we zelfs in een dichte mist (wolken, we zaten er immers nog op 3800m hoogte !) Diezelfde avond kregen we slecht nieuws: we zullen de tocht niet volledig kunnen uitrijden. Door een tweedaagse staking in Nepal kan er geen vervoer geregeld worden. De tocht zal dus eindigen iets over de grens van Nepal (in een van de eerste dorpjes), waar we met een busje zullen opgepikt worden.
> Nu zit ik in Zangmu, een Tibetaans dorp net op de grens. De afdaling van vandaag in een kloof was een onverwacht extra hoogtepunt !
> Meer ervaringen over de contacten met de mensen hier volgt wellicht binnen enkele dagen vanuit Kathmandu (afhankelijk wanneer en of ik mijn rafting-trip kan regelen).
> Als afsluiter: buiten de pech met de fiets en die ene keer heel even ziek, ging het perfect met de gezondheid en de conditie !
> Groeten aan iedereen !