Everest Trekking - Deel 2 - "Sneeuwtaferelen (In Gokyo en naar Chukung)"

Ochtendzicht

Ik sta in Gokyo op met nog lichte hoofdpijn, maar deze verdwijnt als sneeuw voor de zon bij het naar buiten kijken. De sneeuw is nog niet door de zon verdwenen en geeft een prachtig landschap. Daarbij komt nog de opkomende zon die de witte toppen met oranje licht beschijnt en het meer dat er turquoise en dampend bij ligt. Meteen begint het volgende deuntje in mijn hoofd te spelen: "Smoke on the water, fire in the sky..."


Gokyomeer

In de twee dagen dat we in Gokyo verblijven, bezoeken we prachtige plaatsen: Gokyo Ri, een "heuvel" met zicht op 4 8000-ers en "5th lake", met mooi (maar ver) zicht op de Everest en de grootste gletsjer van Nepal, waarvan we goed horen dat hij leeft. Het sneeuwlandschap dat we in deze tochten hebben, maakt het plaatje compleet idyllisch !


Prachtige sneeuwzichten

Met deze schitterende zichten, vliegen de foto's erdoor, net als de tijd. In de sneeuw de weg vinden, is trouwens iets minders gemakkelijk, dus de tochten lopen steeds iets uit op de 'planning'. We ondervinden ook de minder goede kanten van het mooie weer dat terug zijn intrede heeft gedaan: de nachten zijn bere-koud (-16 graden buiten en rond het vriespunt in de kamer). Naar de WC gaan wordt een kwestie van snelheidsrecords verbreken en terug in de nog warme slaapzak duiken (mijn hier aangeschafte donsslaapzak komt heel goed van pas !) Een naar gevolg van de koude is dat de batterijen van de draagbare harde schijf, om mijn fotos op te slaan, leeg is. We moeten dus een selectie beginnen uit te voeren in onze foto's; zonde !


Gletsjer in de buurt van 5th lake


Op de top van Gokyo Ri

Met wat pijn in het hart verlaten we Gokyo, het is er werkelijk schitterend (in de sneeuw) en de lodge-dame was er superlief. Om naar Dragnag te geraken, moeten we de Ngozumpa gletsjer oversteken (naar het einde ervan toe). We komen op deze oversteek nog meer natuurpracht tegen met de ijsmuren en -meren. Om de steile Cho La pas over te gaan, mag er zeker geen sneeuw liggen; want dan is het er levensgevaarlijk glad. Als ik tegen de avond wolken zie aankomen en er af en toe een sneeuwvlokje naar beneden dwarrelt, dan begin ik te vrezen dat we onze plannen zullen moeten aanpassen en helemaal omwandelen, maar de volgende ochtend is de zon gelukkig weer van de partij. De oversteek van de pas zal lang zijn (8u), dus vertrekken we vroeg. Dit wil ook zeggen: in de vrieskou (-12 graden), tussen bevroren riviertjes en met ijskristallen bedekte planten. Bijna uitgeput van de steile klim op grote hoogte, met zware rugzak, over rotsblokken en kale rots, komen we boven op de kleine gletsjer op de pas aan. Er zitten toch enkele spleten in, dus geheel zonder gevaar is het er niet. Maar we letten op en de te volgen weg is duidelijk. We zijn het steile stuk naar beneden nog maar net afgedaald of de pas ligt alweer in de mist. Wanneer we in Dzongla aankomen, is de hemel compleet toegetrokken. Af en toe zien we wel de omliggende toppen tevoorschijn komen door een gat in de wolken. Mystieke zichten zijn dit !


Oversteek van de Cho La pas

De laatste etappe richting Chukung zou maar een lichte tocht moeten zijn (<2u tot Dugla, <2u tot Dingboche, <2u tot Chukung), maar de weergoden hadden iets anders voor ons in petto. We staan op met een klein sneeuwtapijt en de vlokjes vallen er nog steeds uit. Bij het buitenkomen van de lodge maak ik al direct een uitschuiver, dus dat belooft ! Het pad is bijna net meer te zien door de sneeuw. Gelukkig is er iemand met gids een half uurtje voor ons vertrokken, dus kunnen we onze vaardigheid in sporen volgen eens uittesten. In het begin lukt dit zeer goed, maar zij lopen sneller en het blijft maar sneeuwen... Iets voor Dugla zitten we dus op een besneeuwde bergflank, in de mist, op bijna 5000m hoogte, en zien geen pad noch voetsporen meer. Onnodig te zeggen dat dit een spannend moment was. En gedurende een hele tijd was er geen levende ziel die ons ter hulp kwam, zelfs geen Yeti. Er liepen wel wat yaks in de buurt, maar daar kan je niet veel aan vragen, he ! Na een tijdje zoeken en discussieren over de beste uitweg, zien we toch 3 mensen hoger boven ons voorbij lopen. Via de 'pootsporen' van de bovenvermelde yaks, vinden we het pad. Oef ! We geraken zo via een hele omweg toch in Dugla, op 5 uur tijd in plaats van 2 uur. Vanaf hier ligt er verrassend genoeg bijna geen sneeuw meer, dus geraken we goed voor donker in Dingboche (niet meer tot Chukung).

Is het nu de koude, de vermoedheid, het liedje 'going to Ibiza' dat hier regelmatig in de lodges uit de luidspreker komt, of een combinatie van alles, maar in dit stukje tocht begin ik meer en meer te dromen van en verlangen naar tropische temperaturen, palmbomen, witte stranden... Je wordt hier ook meer fylosofisch door de omstandigheden: ik denk meer en meer na over mezelf en de toekomst.

Dagoverzicht:
19/11 - 5th Lake
20/11 - Gokyo Ri
21/11 - Gokyo - Dragnag (Tagnak)
22/11 - Dragnag - Cho La - Dzongla
23/11 - Dzongla - Dingboche


Gokyo vallei en Choy Oyu